24 januari 2011

een lesje in interculturele verdraagzaamheid

of zeg maar gerust ‘les’.

vandaag kwam marie-claire foblets het rapport van de rondetafels van de interculturaliteit toelichten aan onze klas. gene kattepis…

ze prak over de ‘redelijke aanpassingen’, ofwel toegevingen die de verschillende partijen in het interculturele debat kunnen doen om uiteindelijk tot een concensus te komen. om enkele voorbeelden te geven (ik had moeten onthouden dat marie-claire voorbeelden geven niet altijd een goed idee vond, ma bon…): hoofddoeken wel of niet toestaan, in welke context wel, in welke context niet? gebedsmoment toestaan, wanneer wel, wanneer niet? of misschien wel de meest betwiste: de herschikking van de verlofdagen, die voorlopig nog grotendeels gelijklopen met de katholieke kalender.

the tricky part is de zoektocht naar welke ‘redelijke aanpassingen’ we in onze samenleving kunnen doen en hoe ver willen we daarin gaan? de ervaring (van marie-claire, niet van mij, duh!) leert blijkbaar dat sommige ‘redelijke aanpassingen’ werken en andere dan weer niet. en dat die aanpassingen die in de ene context aanvaarbaar zijn, dat in een andere context dat dan weer niet zijn (hope you understand now that taking classes @ cimic ain’t that simple for country side girls like myself).

plan is dat we ons niet laten ontmoedigen door de mislukte ‘redelijke aanpassingen’, maar ons des te enthousiaster focussen op diegenen die wel lukken, zoals vb. de school die erin slaagt de meisjes door een ver-ritualisering te motiveren hun hoofddoek af te nemen (ik ga er in dit geval – naïef? – wel van uit dat alle partijen zich goed voelen bij deze maatregel). ook bie haar voorbeeldje ivm het klimaat (donderdag veggie-dag) vond ik treffend. geen grootschalig plan om meteen het gat in de ozonlaag te dichten, wel een klein actieplannetje om mensen te sensibiliseren. that’s the way to do it, i believe.

enfin, waar ik toe wilde komen is dat we met een klein beetje moeite, van àlle partijen, waarschijnlijk veel verder komen dan groots opgezette, ambitieuze wereld-verbeteringsplannen. dus, lieve lezertjes, als er eens een projectje of een kleine actie is waarvan je een fractie van een seconde denkt: “da’s een goei idee”, just do it!

en nee, ik ben geen actief deelnemer aan donderdag veggie-dag (i like meat, mmm), maar als ik elke week met een auto vol klasgenootjes van mechelen naar antwerpen rij, hoop ik gewoon dat ons moedertje aarde mij dankbaar is… bovendien is een auto vol meiden ook dikke fun, ofcourse :-)

mag ik dan om af te sluiten nog snel een ere-rondje lopen voor marie-claire? ze heeft met hart en ziel aan het rapport van de rondetafels van de interculturaliteit gewerkt en toch stond ze voor de klas met een ferme dosis zelfrelativering. ze zat er niet mee verveeld om tekortkomingen in het rapport aan te duiden. het is echt jammer dat het rapport omwille van een geweldig ongelukkige samenloop van omstandigheden wellicht in de vergetelheid zal geraken. dank u regeringscrisis. wel oprechte dank voor marie-claire voor de fijne les. op naar de volgende! (en ja, dat is morgenvroeg al)

slaapwel
L

Geen opmerkingen:

Een reactie posten