26 augustus 2011

zomer van antwerpen

ik heb er potverdekke zo naar uitgekeken, de zomer... hij loopt ondertussen op zijn laatste benen en ik hoop nog altijd dat 't beste nog moet komen.

zoals elke zomer hebben we ons vollenbak op de zomer van antwerpen gesmeten (http://www.zva.be/) en dit weekend sluiten we af met turquaze in de openluchtcinema aan de kaaien. turquaze vertelt het verhaal van drie turkse broers die na de begrafenis van hun vader in istanbul terugkeren naar gent. hun moeder blijft achter in turkije. en de broers die terug in vlaanderen hunne plan moeten trekken leidt dan volgens mij tot allerlei mooie, ontroerende, confronterende, pijnlijke,... situaties. de film deed toch heel wat stof opwaaien toen hij uitkwam, dus ik ben erg benieuwd.

gisteren ook nog een laatste voorstelling van de zva meegepikt. allee ja, eerder tentoonstelling... 'wees welkom' laat aan de hand van verschillende videofragmenten, artikels en pancartes zien hoe vele afrikanen hun land verlaten om hun geluk te beproeven in europa. het waren één voor één schrijnende en beangstigende verhalen van eindeloos durende voet-, bus- en boottochten. wisten jullie da zo'n tocht van 6 weken tot 7 jaar (!!!) kan duren! da's toch absoluut ni te geloven?!

het is een doodzonde te moeten beseffen dat mensen in zo'n benarde situaties terecht komen dat ze alles opgeven en 'kiezen' voor een nieuw leven in een onbekende wereld. en als ze dan in die onbekende wereld arriveren, worden ze vaak opnieuw de deur gewezen of moeten ze in de illegaliteit leven. ik heb het hele sans-papier-verhaal altijd heel dubbel gevonden. de westerse wereld kan ze niet blijven opvangen, het zet de hele maatschappij onder een onhoudbare druk. maar wat geeft ons dan het recht om deze mensen terug te sturen naar een onleefbare wereld? ideaal zou uiteraard zijn dat iedereen op onze aardkluit evenveel welvaart kent en dat niemand om onmenselijke redenen zijn land moet verlaten. maar ik denk da 't nog wel efkes gaat duren eer we daar zover. er zullen ongetwijfeld nog veel professoren hun geleerde hersenen pijnigen om hier een duurzame oplossing voor te vinden. misschien dat nog een jaartje cimic mij alvast wat dichter bij het antwoord brengt? wait and see...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten