22 juni 2012

war of the worlds

wow, 't is alweer een eeuwigheid geleden dat hier nog eens iets gebeurde. maar ja, een mens heeft het soms eventjes druk.

naar de cimic-lessen gaan
een huis verkopen
zelf intensief op huizenjacht gaan
(ge wil ni weten hoe vaak ik de afgelopen weken bij notarissen en banklui op de koffie geweest ben)
wiskundeles volgen
(ge wilt ook ni weten hoeveel kilometers wiskundeoefeningen ik al neergepend heb)
af en toe nog eens gaan sporten
cimic-verwerkingsopdrachten maken
...

over verwerkingsopdrachten gesproken... gisteren was er de verwerkingsavond van de specialisatie latijns-amerika. heel interessant continent, kleurrijke cultuur, bewogen verleden (en dito heden) en de module vatte dit allemaal mooi samen. met de ene keer pijnlijke verhalen over armoede en geweld en de andere keer ontroerende verhalen over gedrevenheid en solidariteit.

in de geschiedenis van latijns-amerika kunnen we uiteraard niet om de kolonisatie heen. de periode dat de europeanen - met de spanjaarden op kop - het gebied veroverden heeft dan ook een zware stempel gedrukt op het continent. mijn mede-studenten maakten de fantastische vergelijking met orson wells' war of the worlds (behalve een roman ook een radio-uitzending die in de nog onwetende jaren '30 grote paniek veroorzaakte bij den amerikaan die dacht dat de aliens gearriveerd waren om het boeltje te komen overnemen).

maar zo moet het allicht ook geweest zijn voor de inheemse bevolking in latijns-amerika toen een bende bleekscheten en hun vreemde vierpotige wezens voet aan wal zetten, ik geloof dat dat in de 15e-16e eeuw was.

bedenk eens: hoe zou je zelf reageren als een bende weirdo's plots voor je neus staat, een rare taal spreken, vreemde voorwerpen hanteren, bizarre wezens meebrengen (het bleken later paarden te zijn) en zich heer en meester voelen op jouw territorium? maar toch hield het de europeanen niet tegen om hun slag te slaan en het continent in te palmen.

natuurlijk brachten de europeanen armoede en ongelijkheid mee naar het continent, maar dankzij de lessen van cimic ben ik overtuigd van de kracht van de ontmoeting tussen culturen. ik kan dus niet anders dan geloven dat de europeese aanwezigheid in latijns-amerika uiteindelijk ook wel zijn goeie kanten moet gehad hebben. niet?

maar wat ik me gisteren ook plotseling bedacht tijdens die hele war of the worlds-vergelijking (ik blijf het een hele mooie vinden, gil en groepje!) ... maar dus als de indianen terecht bang waren van de europeanen als ware het de invasie van de aliens uit de roman van wells, dan is het misschien ook niet abnormaal dat mensen vandaag bang zijn van bijvoorbeeld de moslims en/of joden die ze op staat en in hun buurt tegenkomen? wie zijn die mensen die hier toegekomen zijn met hun vreemde talen, in vreemde gewaden, met vreemde geuren en met vreemde gewoontes?

mede dankzij mijn open-minded vriendjes en vriendinnetjes en mede dankzij cimic (en misschien ook een beetje dankzij mezelf?) ben ik zelf bijlange niet bang, maar deze bedenking die gisteren door mijn hoofd flitste bracht me wel een beetje dichter bij de mensen die niet moeten weten van de hoofddoeken en keppeltjes... en misschien kan ik dan nu zelf ook zo'n open-minded vriendinnetje voor hen zijn?

pfieuw, dat klinkt zwaarder dan ik het bedoel :-)

maar voilà, zo ziet ge maar... waar die verwerkingsavonden (geef toe dat we er allemaal zwààr tegenop zien als er eentje op den agenda staat!) dan toch al niet goed voor zijn :-)

slaapwel! en hopelijk tot snel...
L.

p.s. reacties en bedenkingen welkom, hoor! zowel eens als oneens (vooral van oneens leer ik zelf meestal nog 't meest :-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten