25 augustus 2012

cimic 2.0

2 jaar cimic. in theorie had ik nu afgestudeerd kunnen zijn. helaas is dat bijna onhaalbaar als je (het grootste deel) van je cimic-loopbaan ook fulltime werkt. gelukkig is cimic een modulaire opleiding en kan alles heel flexibel geregeld worden zodat je de 2 hoofdpaketten, de 3 modules en 3 specialisaties die je moet volmaken, kan spreiden en het allemaal min of meer draaglijk blijft voor de werkmens. alhoewel... 'min of meer draaglijk'... de eerlijkheid gebiedt me toch ook te zeggen dat de hoge cimic-werkdruk ook zijn invloed heeft gehad op de kwaliteit van mijn bijdrages aan de verwerkingsopdrachten, aan de cimic-weekends, aan het slotfeest,...

en ja, het klopt dat ik even werkloos was. gedurende de duur van het eerste trimester van het schooljaar 2011-2012. ik rook dan ook mijn kans om een extra module in te plannen en mijn traject op die manier in te korten. helaas is cimic ook een hele dure opleiding en kon mijn werklozen-portemonnee het op dat moment niet aan om me in te schrijven voor een extra module. (ik heb dat toen ook tot mijn scha en schande ontdekt dat je geen recht hebt op opleidingscheques als je niet werkt!)

enfin, ondanks deze kritische noten wil ik toch ook graag even benadrukken dat cimic so far toch vooral een verrijking is geweest op persoonlijk vlak. we hebben zoooveel interessante lessen gehad en ik heb heel veel leuke mensen leren kennen (en vooral ook mensen van wie ik veel geleerd heb op persoonlijk vlak).

zoals ik vorig jaar misschien ook al aangaf ben ik met cimic gestart om onder andere op het juiste spoor in mijn professionele loopbaan te geraken. tegen alle verwachtingen in ben ik er door cimic te volgen achter gekomen dat ik vooral niet in de wieg gelegd ben om een sociale, cimic-geïnspireerde job te gaan doen. (bijna) alle onderwerpen die we tot hier toe in de lessen behandelden, vind ik erg interessant, maar vooral ook erg moeilijk. vaak is zo'n les voor mij maar een eerste kennismaking en moet ik zelf mijn weg en eigen visie nog zoeken hierin.

dat cimic geen soelaas gebracht heeft wat mijn professionele carrière betreft, betekent niet dat de afgelopen twee jaar geen zinvolle tijd was. zoals ik hierboven al aangaf, heeft cimic me op persoonlijk vlak heel wat bijgebracht en ben ik dankzij cimic enkele goeie vriendschappen rijker. het is heel moeilijk om onder woorden te brengen hoe cimic me persoonlijk verrijkt heeft, maar het is gewoon zo. dankzij de lessen en dankzij de contacten tijdens de pauzes, tijdens de weekends,... heb ik veel over mezelf geleerd. heb ik ander visies leren kennen en die van mezelf bijgesteld. heb ik een totaal vernieuwde blik op dingen die in de media verschijnen. en daar ben ik cimic dan ook heel dankbaar voor.

afgelopen jaar volgde ik het hoofdpakket 2, interculturele communicatie, latijns-amerika en conflict en diplomatie. één voor één erg boeiende modules, believe me.

voor hoofdpakket 2, een module over mondelinge geschiedenis, mochten we iemand gaan interviewen binnen het thema 'verlies en herinnering'. omdat dit thema neigde naar een negatief verhaal over een overlijden of een pijnlijke migratie, had ik onmiddellijk de reflex om op zoek te gaan naar een luchtig, positief verhaal. en zo vond ik jorge. de ameriaanse mexicaan (of was het mexiaanse amerikaan?) die sinds enkele jaren met zijn vlaamse vriendin in antwerpen woont en dat ook fantastisch vindt. het deed me tijdens het interview veel plezier te horen dat hij hier graag woont, geen last heeft van discriminatie of racisme, een goeie job gevonden heeft, leuke vrienden heeft en noem maar op. tussen de zware verhalen die tijdens de cimic-lessen aan bod komen, is het een echte opluchting om zo'n positief verhaal te horen.

mijn keuze voor de overige drie modules (communicatie, latijns-amerika en diplomatie) bleken een schot in de roos te zijn. stuk voor stuk erg interessante lessen. enkele highlights:

° paul blondeel die ons meeneemt naar antwerpen. nee, niet naar de meir, de groenplaats of 't zuid. dat zou pas on-cimic zijn. wel naar de stationsbuurt en 'den 2060'. hij legde ons uit hoe bepaalde delen van een stad een 'stad van aankomst' zijn voor nieuwkomers.uit historisch onderzoek is gebleken dat bepaalde buurten, zoals de antwerpse stationsbuurt en 'den 2060' altijd achtergestelde aankomstplaatsen voor nieuwkomers geweest zijn en dat ze dat ook altijd zullen blijven. met andere woorden, hoe hip het tegenwoordig ook is om met je partner, jonge kinderen en bakfiets naar de straten rond het park spoor noord te verhuizen, het zal nooit zijn zoals 't chique zuid aan de schelde.
niet alleen de observatie-oefening die we in de buurt rond het station deden, maar ook het joodse shoppingcenter zal me altijd bijblijven. het was zaterdag toen paul blondeel ons er doorheen loodste. doodse kalmte, donkere gangen en bestofte etalages. bijna alle winkels waren gesloten en de vele leken ook leeg te staan. we gokten dat het shoppingcenter da laatste jaren hoe langer hoe meer aan haar ondergang timmerde. meer niets bleek minder waar te zijn. paul blondeel verzekerde ons dat er op andere dagen een bedrijvige, gezellige drukte heerst. dat het groentenwinkeltje - waarvan de rolluiken nu hermetische gesloten waren - haar kraampje tot in de gangen uitstalde. de taverne tafeltjes en stoeltjes neerzette in de hal, dat juwelenwinkels en kapperszaken er gouden zaakjes deden. dat wilde ik met mijn eigen ogen zien, dus trok ik er op een doordeweekse woensdag opnieuw naartoe en ... inderdaad... het shoppingcenter bleek absoluut niet leeg en verlaten te zijn! glorie alom!
na de mobiele schooltjes van arnoud raskin, moet dit de meest inspirerende les voor mij geweest zijn. het was ook leuk om te ervaren hoe ik al helemaal 'in' het onderwerp zat toen knack enkele maanden later met een 'vlucht naar de stad'-bijlage kwam en doug saunders aan het woord liet over 'den 2060'.

° onze deelname aan de stadsklap in het atlas-gebouw in de carnotstraat. ik had het al wel eens in de nieuwe antwerpenaar zien staan: de stad zoekt stadsklappers. mensen die gedurende een paar uurtjes willen praten met nieuwkomers over dagdagelijkse dingen en over culturele tradities. wilde ik altijd al eens doen, maar het kwam er maar niet van en dankzij cimic ben ik er dus eindelijk toe gekomen. ik werd ingedeeld in de portugeessprekende groep en we hadden een heel leuke avond. en leerrijk - in beide richtingen! wat me wel verraste is hoe rekbaar het begrip 'nieuwkomer' is. er waren mensen die al meer dan 10 jaar (!!) in belgië woonden, maar nog niet eerder konden/mochten deelnemen aan het inburgeringstraject waar stadsklap deel van uitmaakt. wat me ook opviel is dat de mensen die in mijn groep zaten één voor één een erg enthousiaste indruk gaven (terwijl ik geloof dat het toch een verplicht onderdeel van de inburgeringscursus is). hele leuke avond, voor herhaling vatbaar, in september waarschijnlijk. joepie.

° van de module latijns-amerika is er niet meteen één moment of één les die eruit springt. elke les, elke spreker nam ons mee op een reis door dit merkwaardige, sfeervolle continent. de sfeer... de sfeer die het continent op mij uitstraalt, is ook wat ik zal onthouden van deze module. ik ben er zelf nog nooit geweest, maar tijdens de lessen kon ik de geschiedenis van de kolonisatie, de gedrevenheid van de bevolking en de instabiliteit van de politiek bijna voèlen!

° de module conflict en diplomatie zal me vooral bijblijven als een complexe materie waarvan ik alleen nog maar het topje van de ijsberg gezien heb. zo ingewikkeld, zoveel spelers die betrokken zijn bij een (inter)nationaal conflict... meer dan ik kan bevatten, het onderwerp is te groot voor mij. de meest opmerkelijke les in het pakket was voor mij allicht die van cedric ryngaert. hij had het met ons over het volkenrecht en internationaal recht. hoewel ik het mij vaag al wel eens gerealiseerd had, was ik toch opnieuw verbaasd over de wetten en regels die gelden in oorlogen. het blijft voor mij een abstract gegeven om ook in een conflictsituatie bepaalde regels op te leggen waaraan strijdende partijen zich (zouden) moeten houden.

et voilà, dat was zowat mijn tweede cimic-jaar in a nutshell. klaar voor nog een module 'afrika' en ... euhm ... een stage. of een paper. of iets anders. of niets. we zien wel...

groetjes,
L.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten