4 maart 2014

el hotel eléctrico (m hka antwerpen)

tijdens een opleiding architectuur komt een mens al eens ergens. zo sukkelden we vorige week met onze schetsboeken het m hka in antwerpen binnen. daar loopt op dit moment de tentoonstelling 'el hotel eléctrico', over de grens tussen beeldende kunst en animatie, voorbij de grenzen van de conventies en clichés van de filmindustrie.

veel tijd om de werken ook effectief te bekijken was er niet - "schetsen, schetsen, schetsen," was de opdracht - maar er was er toch eentje dat meteen mijn aandacht trok. minutenlang heb ik er gefascineerd naar staan kijken, er omheen gewandeld en ja, er zelfs doorheen gewandeld.

"transparante stad ontdaan van werkkracht (2009-2013)" van de belgische kunstenaar bart prinsen is een grote maquette-constructie in ijzerdraad, opgehangen aan het plafond van de tentoonstellingsruimte. het werk geeft een deel van een wijk weer, met een sprekende indruk van leegte en transparantie.

transparante stad ontdaan van werkkracht (bart prinsen) in het m hka


op zijn website stelt prinsen zichzelf voor: "mijn interesse gaat uit naar verloren ruimtes, de architectuur van de achter- en zijkantjes van leef- of onleefbare gebieden en hoe deze plekken, onderhevig aan een continue wildgroei en chaos, een onbedwingbaar denkpatroon blootleggen van structuren, kaders en leidraden." hij legt daarbij de nadruk op de herinnering aan verloren plekken en hoe deze als blauwdrukken in ons geheugen worden opgestapeld, verwerkt en opnieuw betekenis krijgen.

de tentoonstellingsgids licht toe: "de maquette (...) is ontstaan rond een ondertussen verdwenen appartement in de sociale woonwijk luchtbal in antwerpen-noord. als een reusachtige maquette uit louter ijzerdraad hangt deze architectuurstudie in de ruimte. de lege, inmiddels virtuele constructie laat het aftastende oog vrij spel. de participatie van de toeschouwer is immers belangrijk, want hij geeft betekenis aan het werk door het stapvoets te verkennen."

over het werk zelf zegt prinsen: "de ruimtes die ontstaan zijn deels transparant, invulbaar, je wordt ondergedompeld in een werkelijkheidsillusie. de beelden die ontstaan, beïnvloeden elkaar én de ruimte, waardoor een bevreemdende dimensie ontstaat van illusionaire ruimtes. (...) met de installaties maak ik sites die je kan beschouwen als een soort externe ruimte van mijn geheugen waar je doorheen kan wandelen om zo de ruimte fysiek gewaar te worden en vervolgens zelf in te vullen met je eigen blauwdrukken."


praktisch

el hotel eléctrico
van 21 februari tot 11 mei 2014
in het m hka antwerpen




Geen opmerkingen:

Een reactie posten