6 november 2014

renovatiepremie

dat het soms verdoeme ni gemakkelijk is om voorbij het stereotype te geraken...

aan de telefoon met 'renovatiepremie-man' die moeite schijnt te hebben om mijn e-mail aan het juiste dossier toe te voegen:
     ik: "ik dacht dat u het dossier op mijn naam ook wel kon terugvinden."
     hij: "ik kan niet op naam opzoeken, ik heb het adres ook nodig,"
     ik: "ah, oké."
     hij: "wat is uw naam, mevrouw?"
     ik: "huh?!!"

die die op het aanslagbiljet van mijn belastingsbrief - in bijlage aan de mail - staat misschien?
diezelfde waarmee ik mijn mail ondertekende misschien?! 
ook die die in mijn mailadres vermeld staat misschien?!! 
of die waarmee ik zonet de telefoon opnam misschien?!!!
u moet toch ergens een fichenbak of zo'n modern typmachien met beeldscherm hebben staan waarin u eens kan checken of die lief luypaers daadwerkelijk bestaat? en daar staat dan zonder twijfel ook wel érgens mijn huidig adres bij vermeld. dat moet toch lukken als jullie blijkbaar wél weten (of toch denken te weten) dat er op mijn vorige adres sinds twee jaar een koppel van 70 jaar woont. en hoe irrelevant en ongepast (en incorrect) was die mededeling over dat koppel van 70 jaar trouwens?!
-- alle dingen die ik op een halve seconde dacht, maar - flink zo - niet luidop zei --

en dankzij zo'n telefoontjes houdt het duffe imago van 'de ambtenaar' toch maar weer lekker stand, en dat is dan vooral jammer voor de bureaucraten die wél goei werk leveren. hashtag fail.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten