27 oktober 2015

verdwalen op linkeroever

afgelopen weekend verdwaalde ik op linkeroever.
bijna vier uur lang ontdekte ik samen met een tiental andere avonturiers alle hoekjes en kantjes van de voormalige antwerpse polderstad.
linkeroever heeft het imago van een desolate slaapstad en dat is het ook effectief. maar ondanks de negatieve connotatie is dat juist één van de kwaliteiten van dit unieke stukje stad.


linkeroever van napoleon tot le cobusier

eeuwenlang leek het poldergebied op de westelijke schelde-oever immuun voor de ontwikkelingen in de bruisende havenstad aan de overkant. pas vanaf de 19de eeuw werd linkeroever belangrijk voor antwerpen toen napoleon er verschillende militaire vestingen liet bouwen en er later een volledig nieuwe stad plande. aan het einde van die eeuw werd de polderstad bovendien een toeristische trekpleister toen de bewoners van rechteroever er kwamen zonnebaden op het sint-annastrand en zwemmen in de schelde.

aan het begin van de 20ste eeuw werden meer concrete plannen gemaakt om een woongebied op linkeroever te ontwikkelen. het onontgonnen terrein was de gedroomde locatie voor stedenbouwkundige experimenten en le corbusier lui-même was één van de gegadigden om het doorgedreven woonproject vorm te geven. uiteindelijk zorgden financiële twijfels ervoor dat de plannen van de frans-zwitserse architect opzij geschoven werden, maar zijn ideeën over licht, lucht en ruimte bleven wel enigzins overeind. met zijn brede lanen en uitgestrekte groenruimte ademt linkeroever ook vandaag nog altijd een aparte, modernistische sfeer uit.

de brede lanen (boven) en de ongedefinieerde open ruimte (onder) typeren linkeroever © lief luypaers

















ve




verdwalen op linkeroever

het is die aparte sfeer van een vereenzaamde stad die mij zo nu en dan naar linkeroever lokt. de schroom om binnen te dringen in dit introverte stukje stad zorgde er echter voor dat ik nooit veel verder kwam dan het europark met zijn beruchte chicagoblok. maar daar kwam afgelopen weekend dankzij onruimte dan toch verandering in.

het nieuwe zorgcentrum tegen de chicagoblok van de jaren '70 © lief luypaers





















in het kader van de tentoonstelling levensecht. de performantie van de moderne stad organiseert onruimte wandeltochten op linkeroever. gids maxime toont er niet alleen de architectuur, maar vooral ook de open ruimte in de voormalige polderstad. met het oog op de sterke bevolkingsgroei in de stad op rechteroever nemen speculaties over de ontwikkeling van linkeroever immers toe en het grote aandeel onbebouwde ruimte heeft natuurlijk potentieel. ontwikkelaars staan echter voor de opgave om zodanig te bouwen (en te niet-bouwen) dat de persoonlijkheid van linkeroever gevrijwaard blijft.

de uitgestrekte groenzones zijn immers onontbeerlijk voor de identiteit van het poldergebied. tijdens onze wandeltocht merkten we dat de ongedefinieerde plekken essentieel zijn voor het karakter en de aantrekkingskracht van linkeroever. ze zijn een vrijplaats voor allerlei informele activiteiten die tal van bezoekers aantrekken. linkeroever is echter geen bruisende kern waar het actieve leven 's avonds ongestoord verdergaat. als de zon ondergaat, gaan bezoekers naar huis en keert linkeroever weer in zichzelf. linkeroever is genereus voor zijn inwoners, maar misschien toch ietwat terughoudend naar bezoekers. een kwestie van aantrekken en afstoten.


collectieve verdwaaltocht

om de unieke sfeer van linkeroever op te snuiven en een totaalbeeld te krijgen van het gebouwde én ongebouwde patrimonium, is de collectieve verdwaaltocht een absolute aanrader! bovendien toont de wandeling tal van absurde ingrepen uit het verleden die trachtten van het modernistische linkeroever een linkeroever op een meer menselijke schaal te maken.
de volgende wandeling zal wellicht doorgaan in november, maar voor meer concrete info hou je best de website en/of de facebookpagina van onruimte in het oog.

de uitgestrekte vlakte van de middenvijver met hoogbouw in de skyline © maxime peeters












Geen opmerkingen:

Een reactie posten